Footnotes added
ഗൈര്വാണി ശിക്ഷണം = സംസ്കൃത പഠനം.
അന്ത്യ വിദ്യാര്ഥി കാലമെന്നു ഉദ്ദേശിച്ചത് 28 വയസ്സിനു ശേഷം എന്നാണ്.
ഗുരുവായ സ്വാമിജി ക്ലാസ്സില് വളരെ കര്ക്കശം (strict ) ആണ്. സംസ്കൃതം പഠിപ്പിക്കാന് ലോകത്തില് അദ്ദേഹത്തോളം യോഗ്യനായ ഒരു ആചാര്യന് ഇല്ല എന്ന് തന്നെ പറയാം. അത്ര രസകരം ആയി ക്ലാസ്സ് എടുക്കും. ഒഴപ്പ് കണ്ടാല് അതുപോലെ ശകാരിക്കുകയും വേണ്ടിവന്നാല് അടിക്കുകയും ചെയ്യും. അതുകൊണ്ട് മടിയന്മാര് അദ്ദേഹത്തെ ശത്രുവായി കാണുന്നു.
നല്ല തൂലികാമിത്രം എന്ന നിലയിലും സ്വാമി എനിക്ക് സ്മരണീയന് ആണ്. കവിതയില് എഴുതിയ രണ്ടു കത്തുകള്ക്ക് അദ്ദേഹം കവിതയില് തന്നെ മറുപടി തന്നിട്ടുണ്ട്. മറ്റാരും അങ്ങനെ ചെയ്തിട്ടില്ല. "ഏതാദൃശേന യത്നേന ലഭേത വിജയം ഭവാന്: എന്നാണ് സ്വാമിജി ഒരു കത്ത് ഉപസംഹരിച്ചത്. അതിന്റെ അര്ഥം ഇപ്രകാരമുള്ള പ്രയത്നം കൊണ്ട് അങ്ങേയ്ക്ക് വിജയം ഉണ്ടാകട്ടെ എന്നാണ്.
സാഹിത്യശാല നിലയം = ആത്മനിലയം എന്ന കവിസങ്കേതം, ഈ വാക്ക് കവിതകളില് പല രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും മുദ്രപോലെ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. ഉദാ. മമനിലയം, ആത്മപ്രകാശനിലയം , പ്രകാശാത്മനിലയം. ആദ്യകാലങ്ങളില് കലാക്ഷേത്രം എന്ന ഭാവനയില് ആയിരുന്നു ആ ആശയത്തെ പരിപോഷിപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയത്. അതിനു ക്ഷേത്രത്തോട് സമാനമായ രൂപവും കണ്ടെത്തി. (1994 ) അതോടു അനുബന്ധിച്ച് ചില ലഖുലേഖകളും നോടിസുകളും അച്ചടിച്ച് വിതരണം നടത്തി. എന്നാല് പ്രതികരണം ഒഴിവാക്കുകയാണ് സമൂഹം ചെയ്തത്. അതിനാല് അന്ന് മുതല് സംയമനം എന്ന രഹസ്യ മാര്ഗം എനിക്ക് സ്വീകരിക്കേണ്ടി വന്നു. ഈശ്വരാര്പ്പണം എന്ന ഉത്തമഭാവനയില് എഴുതും. അതിന്റെ ഫലം എനിക്ക് കിട്ടുന്നും ഉണ്ട്. എഴുതാനുള്ള കഴിവ് ഈശ്വരാനുഗ്രഹം കൊണ്ട് ലഭിക്കുന്നു.
താല്പ്പര്യം കൊണ്ടുതന്നെ ശാന്തിപ്രവര്ത്തിയെലിത്തിയിട്ടും അധഃകൃതനെപ്പോലെ കാണുന്ന സ്വന്തം സമൂഹത്തിനു നേരെ പകച്ചുനില്ക്കേണ്ടിവന്നവനെ ഞാന് വാസുദേവനു പരിചയപ്പെടുത്തിത്തരാം, ഇത്രയൊക്കെ പഠിച്ചിട്ടും ശാന്തി മാത്രമേ തരായുള്ളൂ എന്നു ചോദിക്കുന്ന സ്വന്തം വര്ഗ്ഗത്തെ പരിചയപ്പെടുത്തിത്തരാം, ആദ്യം ശുദ്ധികലശം തുടങ്ങേണ്ടതു സ്വന്തം സമുദായത്തിലാണു വാസുദേവാ, അതു ഒരു പുറം ജാതിക്കാരന് പറയാതെതന്നെ വാസുദേവനു മനസ്സിലാവണം.
ശാന്തിക്കാരനു സഹായമാവാതെ ഭരണവര്ഗ്ഗത്തിനു വിധേയമായി പെരുമാറുന്ന തന്ത്രിവര്ഗ്ഗത്തെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? ശാന്തിക്കാരനെക്കുറിച്ചു നാട്ടുകാരുടെ മുമ്പില് അപഹസിച്ചു സംസാരിക്കുന്ന ഊരാണ്മക്കാരെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? ഇല്ലെങ്കില് അതൊക്കെ കാണൂ, എന്നിട്ടാവാം പുറത്തേക്കുള്ള ചാട്ടം.
എന്നാല് സമുദായത്തിന് അതിന്റെതായ പരിമിതികളും ഉണ്ട്. ഗുണങ്ങളും ദോഷങ്ങളും ഉണ്ട്. ശാന്തിക്കാരുടെ സേവനത്തിന്റെ മുഖ്യ ഗുണഭോക്താക്കള് ഉള്ളത് സമുദായത്തിന് പുറത്താണ്. അവരുടെ ഇടയില് ക്രിയാത്മക മായ ആശയവിനിമയം ഇന്ന് നടപ്പുള്ള കാര്യമല്ല. കേള്ക്കാന് മനസ്സുല്ലവരോട് പറയുക എന്നതാണ് കരണീയം. ശ്രോതാക്കളെ സ്വജാതിക്കാരന് പുറംജാതിക്കാരന് എന്നിങ്ങനെ വേര്തിരിച്ചു കാണാന് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല. ലാലേട്ടനെ ഒരിക്കലും അന്യന് ആയി കാണാന് ആവില്ല. ആപത്തില് സഹായിക്കുന്നവന് ബന്ധു തന്നെ. ആശയപരമായും വിയോജിപ്പ് ഒന്നും ഇതുവരെ തോന്നിയതുമില്ല.